Roerige weken Cambuur, deel 1: Terugkijken op Arts

Ging het de afgelopen tijd nog veel over sc Heerenveen, de afgelopen weken is het weer die andere Friese club die veelvuldig in het nieuws komt. Enkele weken geleden moest Alfons Arts vertrekken als trainer en sindsdien gaat het zowaar beter met Cambuurs spel én resultaten. In twee delen gaan we eens even naar de huidige situatie in Leeuwarden kijken. Hoe zat dat nou met Arts? En waarom gaat het nu beter? Deel 1.

Arts kreeg op 22 maart te horen dat hij werd ,,vrijgesteld van zijn werkzaamheden.” De trainer, die na dit seizoen al zou vertrekken, kreeg als verwijt van de clubleiding dat resultaten en spel te wisselvallig waren. Terecht, die constatering. Een hoofdtrainer is nu eenmaal eindverantwoordelijk. Opmerkelijk is hoe het spel en de resultaten vervolgens de afgelopen wedstrijden ten goede zijn gekeerd.

  •  Wat is het verschil op dit moment?

Henk de Jong, Jan Bruin en Sandor van der Heide maken het seizoen af. En er werd meteen ingegrepen:

– De Jong haalde Van der Heide bij de staf, dat was stap een.

– De Jong veranderde van eerste doelman: exit Telgenkamp, entree Nienhuis. Die was beter in de coaching, zei de interimtrainer en bovendien zou Nienhuis  zich voor een contract voor komend seizoen mogen bewijzen.

– Het belangrijkste verschil: de rol van Oebele Schokker. De Jong wil met hem op ‘tien’ spelen, iets waar Arts absoluut niet aan wilde. Dat heeft hij zélf gezegd. En ook als Schokker op rechts speelt, dan nog krijgt hij van De Jong c.s. een vrijere rol dan eerst het geval was. Gevolg: de spelmaker speelt sinds Arts’ exit een stuk beter en is van doorslaggevend belang met zijn spel en fraaie passes.

De resultaten in de afgelopen wedstrijden zijn ineens beter, het spel is constanter. Wie weet hoe het afloopt…

  • Was het moment van vertrek niet wat vreemd?

Ja en nee. Vele volgers en direct betrokkenen hadden er niet op gerekend dat Arts er zo kort voor het seizoenseinde nog uit zou vliegen. Ik niet, vele collega’s niet en zelfs vele spelers niet.

Maar duidelijk is inmiddels wel geworden dat Arts al tweemaal eerder op de wip zat. In die zin was het misschien wel – achteraf gezien – wachten op het moment dat Arts eens op non-actief zou worden gesteld door directie (Gerald van den Belt, Ard de Graaf) en raad van commissarissen (voorzitter Ype Smid).

Van den Belt heeft altijd gezegd dat een trainer, en dus ook Arts, door de voordeur moet vertrekken. Dat zei hij bijvoorbeeld afgelopen najaar, toen het de vraag was of de coach uit Emmen een nieuw contract aangeboden zou krijgen. Een antwoord daarop kwam er nooit, omdat Arts ineens liet weten zélf niet zijn contract te willen verlengen.

Dat laatste was verrassend, omdat Arts kort voor die mededeling nog op tv bij mijn collega’s van Omrop Fryslân zei dat hij graag wilde blijven. Een gentleman’s agreement ligt voor de hand: club geeft aan niet te zullen verlengen, trainer krijgt kans om zelf te zeggen dat-ie stopt. Ergo: niemand beschadigd.
Een feit? Nee.
Een aanname? Ja.
Een bevestiging hiervan: nope.

  • Is het wegsturen van Arts terecht?

Het was bij de clubleiding bekend dat coach en spelers en coach en staf niet altijd op een lijn zaten. Maar belangrijker nog: de wisselvalligheid in de resultaten was er zéker. Ook na de winterstop. Ook als je net dacht dat de ploeg het op de rails had. Je kunt zeggen wat je wilt over het moment, of het wel of niet terecht was, maar weet u: we zullen het pas achteraf kunnen zeggen.

Die supporters die denken dat Arts dankzij hún onvrede moest vertrekken, kan ik uit de droom helpen: dat is niet zo. Maar feit is wel dat de clubleiding het niet meer in Arts zag zitten om de doelstellingen te realiseren. De topvijf halen, misschien wel promotie of zelfs de titel; het goede gevoel was er niet meer bij Smid en co.

Daar kun je als Arts zijnde teleurgesteld over zijn; begrijpelijk. Maar dat een clubleiding een knoop doorhakt in plaats van de schouders op te halen, is net zo begrijpelijk.

  • Waarom Arts heus credits verdient

Arts verdient overigens wel degelijk credits. Onder zijn leiding presteerde Cambuur de afgelopen seizoenen helemaal niet slecht, voldeed het aan de zelf gestelde doelen en kwam ze via play-offs tweemaal dicht bij promotie. Bovendien wordt de trainer door vriend én vijand geroemd geroemd om zijn voorbereiding, zijn oefenstof, zijn kennis van zaken. Arts is een goede trainer. Maar bij Cambuur werkte het blijkbaar niet meer.

Arts is feitelijk nog een relatief beginnende hoofdtrainer, eentje die fouten maakte (hij is ook maar eens mens). Dat niemand hem publiekelijk een trap na geeft, zegt echter wat in goede zin.

Maar in de harde voetbalwereld is exit nu eenmaal echt exit. De clubleiding is de baas. En er valt wel wat voor te zeggen dat ze haar gevoel heeft gevolgd; da’s namelijk ook niet zonder risico. Een moedige keuze van Smid en co, die moet je respecteren en bovendien heeft ze tot nu toe door de drie zeges achtereen het gelijk aan de zijde.

 

 

Een reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.