Een bijzonder kaartje uit Brazilië, na het WK voetbal!


Column kaartje Oranje  14 juli 2014

Stop de persen! Ik kreeg vorige week een ‘bijzonder kaartje’ uit Brazilië. De tekst die erop stond gebruikte ik afgelopen maandag al even voor de sportcolumn in het Friesch Dagblad, maar ik wil ze jullie niet onthouden op deze weblog! Dus lees hieronder van wie ik precies die kaart kreeg… 

Uit: Friesch Dagblad – sportcolumn – Van de perstafel

Maandag 14 juli 2014

Een kaartje uit Brazilië

door Gerard Bos

Hallo, iedereen! Hier even een kaartje van mij. Vanuit Brazilië. Tegen de tijd dat jullie dit lezen, ben ik waarschijnlijk alweer terug. Fijne tijd had ik hier, al was het soms wel erg warm! En ja, ik ben langer weggebleven dan de bedoeling was. Sorry. Maar ik heb veel beleefd!

Jullie dachten dat ik maar anderhalve week weg zou blijven. Stiekem dacht ik dat van tevoren ook. Maar gelukkig duurde het iets langer dankzij al die mooie avonturen. Ik zal er alvast iets over vertellen.

Als ik er zo aan terugdenk… wat is het dan alweer lang geleden dat ik een paar Spanjaarden tegen kwam. In het begin was er niet veel aan met ze, maar halverwege de avond werd het toch nog leuk. Het ene na het andere hoogtepunt volgde. Zo werd ’t een prima begin van de reis!

Snel daarna liep ik Australiërs tegen het lijf. Dat kan niet anders dan leuk worden, denk je dan. Dat viel in eerste instantie tegen, maar uiteindelijk werd het toch nog een enerverende en succesvolle avond.

Chilenen, die waren er ook. Verrassend leuke lui, kan ik je zeggen. Zij waren vooral aan het woord. die avond. Pas tegen het einde kon ik ook een paar leuke bijdrages leveren. Tevreden ging ik mijn bedje in, waarna ik concludeerde dat ik toch nog wat langer zou blijven dan die anderhalve week.

Voor enkele Mexicanen gold dat laatste ook. Zij vertelden me dat ze nog lang niet naar huis wilden. Even dacht ik al wel weer aan een terugreis, maar op het laatste moment vernaderde ik alsnog van mening. Zij bleven verbaasd achter, terwijl ik wat ging drinken met lui uit Costa Rica.

Die bleken trouwens minder gezellig dan gedacht; ik moest het vooral zelf leuk maken die avond. Op het allerlaatste moment, nadat ik van drankje wisselde, lukte dat.

Dat het niet altijd feest kan zijn, bleek daarna. Want hoewel ik me enorm had verheugd op de ontmoeting met een paar zeer bekende Argentijnen, werd het een saaie en mislukte avond. Ik baalde daar van, ook omdat bleek dat zij op zondag nog met wat Duitsers hadden afgesproken.

Die had ik ook graag willen treffen. Maar ja, mijn vliegtuig ging een dag eerder al. De reis duurde wat dat betreft net een dag te kort.

De teleurstelling daarover ten spijt, besloot ik van de slotavond met wat Brazilianen nog wel een feestje te maken. Dat lukte wonderwel goed. En ach, die ontmoeting met die Duitsers? Die was waarschijnlijk toch op een deceptie uitgelopen.

Al met al was het een verrassend leuke tijd, die langer duurde dan gedacht. In 2016 ga ik weer op reis, dan naar Frankrijk. Nu al zin in!

Tot zover,

groetjes, Oranje.

Reageren? @GerardBos (twitter) of mail: sports@frieschdagblad.nl

LEES OOK:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.