Onze verhalen uit de Tour, deel 3: Dagje meelopen met Westra & Weening

blog fd Tourstart W en W

Deel 3 van 3 (slot, althans voor vandaag!) Met collega Daan Rieken was ik begin deze maand namens de krant uiteraard in Utrecht, waar de Tour de France van start ging. We tekenden er voor het FD meerdere mooie regionale verhalen op. Geaccrediteerd, dus we konden ons mooi bij de teambussen ophouden. En ook tussen de happy few in het Village Départ. Maar vooral hard gewerkt in de tropische hitte. Naast de andere twee verhalen, hier en hier, maakten we ook nog een co-productie. Daan volgde Lieuwe Westra, ik Pieter Weening. En dan krijg je dit ‘timelapse-verhaal’ in de krant.  Deel 3: Verdwalen en vallen, de eerste meters in de Tour van 2015 voor Pieter Weening en Lieuwe Westra…

Klik hier voor het krantenartikel. Of lees het hieronder. 

Uit: Friesch Dagblad, maandag 6 juli 2015

Verdwalen en bijna vallen, de eerste meters van Lieuwe en Pieter

 

Door Daan Rieken en Gerard Bos

 

Lieuwe Westra (Tijnje) en Pieter Weening (Harkema) begonnen zaterdag in Utrecht aan hun eerste gezamenlijke Tour sinds 2012. Het Friesch Dagblad volgde de 2W’s de hele middag op de voet bij hun eerste meters richting Parijs. Over verdwalen en bijna-botsingen.

13.35 uur: ,,Is Lieuwe der ek?” Jochum Blanke, Bert van der Meulen, Harry Bebingh en Henk Bergsma uit Ureterp melden zich bij de bus van Astana. De wielervrienden – iedere woensdag maken ze een rondje – hebben zich het terrein van de teambussen binnen gesmokkeld. Een suppoost die zin heeft om te roken, krijgt shag toegestopt. Westra laat nog op zich wachten.

14.15: Rustig komt de uit Tijnje afkomstige coureur aansloffen bij de Astana-bus. Met z’n grote koptelefoon, kekke zonnebril en moderne rolkoffertje lijkt hij wel een profvoetballer. Westra oogt ontspannen op weg naar de plaats waar zijn warming-up zal plaatsvinden. ’s Ochtends heeft hij naar eigen zeggen al ‘flink gas gegeven’ bij de verkenning van het parcours. Daarbij valt bijna zijn Tour in duigen. Net als de Fries door een bocht duikt, steekt een toeschouwer over. Westra ontwijkt hem net en scheert een bocht later rakelings langs een onhandig opgestelde politiemacht. ,,Lag ik er weer bijna. Na mijn valpartijen in het voorjaar had je me nu dan echt op kunnen vegen.”

15.40 uur: Nog negen minuten tot de start. Lichtelijk geïrriteerd meldt Westra zich weer bij z’n ploegbus. Hij was al onderweg naar het vertrekpodium toen zijn achterwiel een raar geluid maakte. Enigszins paniekerig haalt een mecanicien het wiel uit de fiets en plaats het snel terug. In de haast springt een veertje weg bij de as. Zonder dat onderdeel vliegt Westra even later toch nog op tijd van het starttoneel.

15.55 uur: Omdat hij pas als een van de laatste renners moet rijden, hoeft Weening er niet vroeg te zijn. Maar de Harekiet is in aantocht zo blijkt uit een tweet van zijn goede vriend Andries Hoekstra. Die rept van een overijverige beveiliger, maar uiteindelijk bereikt Weening de teambus van Orica-GreenEdge.

16.21 uur: Terwijl de inmiddels gefinishte Westra vertelt over zijn race tegen de klok, start Weening de warming-up. Dat doet hij vijftien meter verderop, want de bus van Orica-GreenEdge staat vlakbij die  van zijn provinciegenoot van Astana.

16.31 uur: Weenings blik gaat verborgen achter een grote zwarte zonnebril, maar de pedaaltred is goed. Het zou ons niet verbazen als hij in gedachten ook bij zijn vorige maand overleden vader is. Het is de eerste Tour zonder heit Edze.

16.55 uur: Laatste controle van de fiets. Helm op, zonnebril recht. En daar gaat Weening, richting de start. Hij slaat ineens linksaf bij de Astana-bus. Zou hij nog even willen
buurten bij Westra? Nee, simpelweg te vroege afslag. Foutje, bedankt.

17.07 uur: Een vissersstoeltje is bekend terrein voor Westra. Woensdag – op z’n laatste rustige dag voor de Tour – wierp hij nog een hengeltje uit in Fryslân. Nu zwaait hij vanaf zo’n stoeltje voor de Astana-bus vriendin Adriëne uit. Zij zal de Tour de komende weken volgen vanuit een camper. ,,Beetje vakantie vieren, heerlijk leven”, schampert Westra. ,,En ik ondertussen m’n benen uit mijn lijf fietsen.” Dat is deze eerste dag goed bevallen. ,,Het voelde prima, ik ben klaar voor de rest van de koers.” In de verte kan hij nog net zien hoe Weening van start gaat.

17.27 uur: Terwijl Westra net op weg is naar zijn hotel, keert Weening juist terug van zijn tijdrit. Als hij afstapt, veegt-ie het zweet van zijn hoofd en wrijft in zijn ogen. ,,Poeh. Dit is niet mijn specialiteit.” Dan, met een grijns: ,,Ach, ik kwam hier niet om te winnen. Dat scheelt.”

Reageren? Dat kan hieronder! Of volg ons op Twitter: @GerardBos en @DaanRieken

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.