Achter de schermen: Leenstra en Anema zijn de beroerdsten niet

fd blog schaatsen schermen NK 1Het is al weer even geleden, maar toch moet ik nog even terugkomen op het NK afstanden. Dat schaatstoernooi leverde mooie verhalen op, zo tussen kerst en oud & nieuw. Maar leuk om te vermelden is ook hoe een paar daarvan tot stand kwamen. Met dank aan bijvoorbeeld een niet te beroerd zijnde Marrit Leenstra en een behulpzame Reina Anema, beiden onderwerp van een verhaal in de krant.

Want wat wil het geval bij schaatswedstrijden?

Na een rit rijdt een deelnemer vaak even uit, stapt dan van het ijs het middenterrein op. Als verslaggever kun je schaatsers alleen spreken in de mixed zone, onder in de catacomben van Thialf. Dus dat betekent dat je ofwel lang moet wachten, ofwel probeert te zien wanneer ze de trap van het middenterrein aflopen om onder te baan door te gaan. Dat laatste vereist timing. Dan kun je ze nog tijdig stoppen.

fd blog schaatsen schermen NK 2

Echter, dan moet je ze wel spreken. Van der Schaar was ziek na haar 1500 meter op dag één, maar nam in de catacomben toch even de tijd om me te woord te staan. “Keurig netjes”, zou Cambuurtrainer Henk de Jong zeggen.fd blog schaatsen dag 1 NKafstanden december 15

Datzelfde gold voor Reina Anema. Maar ai, ai, ai. “Heb je haar al gesproken”, vroeg stagiar Lars Goerres, die mee was namens het FD. Antwoord: Nee. Want helaas was ik nét te laat om Anema nog in de mixed zone te onderscheppen na wat voor haar een goede 1500 meter was.

Gelukkig, dankzij de hulp van teammanager Eric de Jager, sprak ik de Gorredijkse later alsnog. Ze maakte alle tijd vrij en dat sierde haar. Nu hielp het vast mee dat ze een tevreden schaatsster was, want ze reed een pr die dag. Wat bleek vervolgens? Ook in de dagen erna verbeterde ze op andere afstanden pr’s. Goed bezig.

fd blog schaatsen dag 2 NKafstanden december 15Marrit Leenstra dan. Kijk, als je als verslaggever bij het schaatsen bent, meerdere verhalen moet tikken én nog een avonddienst moet doen… dan is het soms een race tegen de klok. Graag wilde ik haar dag in één verhaal mixen met die van de (overigens ook altijd prima benaderbare) Antoinette de Jong. Echter wilde ik Leenstra qua tijdsplanning proberen te spreken na haar 3000 meter en vóór haar 500 meter. Ik vermoedde dat ze het zelf liever ná de 500 wilde, maar het was een poging waard.

En toen bleek maar weer waarom de schaatsster uit Wijckel niet voor niets één van de meest sympathieke Friese sporters is. Ze kent ons, wij haar. Zou de traan die we als Friese verslaggevers zagen bij haar debuut op het WK, toen ze buiten de hal in Berlijn in 2008 ons te woord stond, een band voor het leven hebben geschapen? Wie weet.

Of ze een minuutje had? ,,Mwoah, nee, liever na de 500″, zei ze in de catacomben. Maar Leenstra is de beroerdste niet en gaf toch nog een reactie, al lopende de trap om richting de kleedkamers en trainingshal. Mooie momenten zijn dat.

Het zijn ook vooral zaken die de ‘gewone’ bezoeker niet meekrijgt. En die je op een weblog als deze kunt vertellen. Het resultaat van twee van de drie dagen NK afstanden waar ik bij was, kon je op 28 en 29 december zien in het FD (zie de foto’s in de tekst).

Mede mogelijk gemaakt dus door onder anderen Marrit Leenstra en Reina Anema. Hulde.

En door Lars Goerres en Omrop-verslaggever Roelof de Vries. Want die schoot nog dit sfeerplaatje:


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.