Column: We vermaken ons wel tijdens dit EK, toch?

blog euro 2016Het EK voetbal duurt nog een paar wedstrijden en dan zijn we af van dat toernooi waarbij ‘we’ ontbreken. Een toernooi dat soms enorm vervelend en zelfs bij vlagen saai is om naar te kijken, maar waar je toch steeds weer van probeert te genieten. Het lukt mij persoonlijk vrij aardig. Afgelopen maandag schreef ik er een column over.

Vermaakt u zich nog een beetje?

Lees meer

Column: Max Verstappen geeft ons allen bestaansrecht, we zijn het kleine jongetje in de klas

fd blog column Max Verstappen mei 2016Eerder zag je al mijn overpeinzingen met betrekking tot Max Verstappen hier op de weblog, maar deze week schreef ik de sportcolumn voor de krant ook over hem. Daarin vertel ik over de diepere gedachte die er achter de ‘Max Verstappen hype’ zit… Het heeft alles te maken met onze vaderlandse geschiedenis. Onzin? Spijker op de kop? Oordeel zelf. De column: over bestaansrecht, calvinisten en het kleine jongetje met de grote bek. Hieronder.

 

FrieschDagblad, 17 mei 2016

Max Verstappen en het kleine jongetje in de klas

 

GERARD BOS

Lost for words. Het had de titel van een songfestivallied kunnen zijn. Het was echter ook het gevoel dat overheerste nadat Max Verstappen de Formule 1 Grand Prix van Spanje won. Een historische prestatie, een feel goodmovie die zijn weerga niet kent. Want waar zaten we zondag met 1,1 miljoen Nederlanders – wielrennen in de Giro trok slechts 700 duizend – naar te kijken?

Naar sportgeschiedenis.

Tranen? Kippenvel? Nagelbijtend op de bank? Geef toe: op z’n minst een beetje trots. De eerste Nederlandse F1-racewinnaar ooit. En: de jongste F1-racewinnaar ooit, wereldwijd. Dat ook nog in zijn eerste race voor een topteam als Red Bull, in een auto die hij niet kende. En: pas achttien jaar. ACHTTIEN JAAR. Wat deed u eigenlijk op die leeftijd?

Inderdaad: zo bizar is het dus.

Dat ‘we’ – één op de drie Nederlanders zag het live op tv, volgens het marktaandeel van 36 procent – hier vrolijk van worden, zit in onze aard. Calvinisten? Oftewel volgens populaire inzichten sober en ingetogen? Onzin. Chauvinisten! Dat zijn we bij sportmomenten als deze.

Denk eens terug aan vroegere tijden. We zijn een volk dat ooit groot was in de wereld. Nu klein, omdat we koloniën verloren of opgaven. Niks mis mee, beter zo. Maar in onze genen en onderbewustzijn zijn we nog dat volk dat vindt dat we meetellen in de wereld.

In ons schuilt een soort bewijsdrang. We willen voorop lopen in de wereld, in Europa. Dat is ook waarom we vaak een van de eersten waren die de hand opstaken voor deelname aan NAVO of VN-missies, waarom wij luider dan pakweg Oostenrijk of Denemarken roeptoeteren en aan tafel willen met grote landen bij Europese vraagstukken. Of waarom we ons vaak zo druk maken over een tijdelijke zetel in de VN-veiligheidsraad of zelfs een uitnodiging voor de G20.

En, dames en heren, dit is óók waarom we het in de sport zo geweldig vinden dat we leidend zijn in schaatsen en we in Epke Zonderland, Dafne Schippers of Tom Dumoulin knuffelsporters zien die ons vertegenwoordigen in mondiale sporten.

En, ja: dat is waarom we Max Verstappen een held vinden. Zéker nu we niet op een groot voetbaltoernooi aanwezig zijn. Boeiend! Wij hebben Max.

Het zijn zaken die ons het gevoel geven dat we meetellen in de wereld. ‘Hoi, wij zijn Nederlanders. Wij zijn leuk. En wij zijn goed. Ha!’

Wij zijn namelijk dat kleine jongetje in de klas. Die met die grote mond, om de leraar en zijn klasgenoten te tonen dat hij toch vooral aanwezig is. En die een streber is, omdat hij bevestiging zoekt.

Heel Nederland was zondag dat kleine jongetje met die grote mond. Chauvinisten ten top. En terecht.

U.

Ik.

Wij allen.

Max Verstappen. Wat een baas.

 

Reageren? Dat kan hieronder of via Twitter (@GerardBos) en Facebook (DeSportjournalist).

Max Verstappen: van Limburg tot Friesland, de nieuwe sportheld

film-fd-17052016-verstappen3

Wie mij kent, weet dat ik al van jongs af aan Formule 1 kijk. Voor dag en dauw. Met de paplepel ingegoten door Bos senior en door ‘Sytze kapper’ zoals we de plaatselijke coiffeur van kapsalon Beauty thuis noemden toen hij daar nog werkte en ik er als jong baasje in de jaren negentig steevast in de stoel zat. Meer dan over haar of kapsel ging het logischerwijs over Jos Verstappen, Ferrari, Michael Schumacher en ga zo maar door. Wie mij op Twitter volgt, weet dat ik die gekte nog steeds in mij heb en dat ik graag de prestaties mag duiden via sectortijden, bandenstrategie of gewoonweg omdat ik soms denk er, net als u, verstand van te hebben.

Lees meer

COLUMN | Cambuurstadion, arena van dood en verderf

FD-blog column cambuur stadion 18 januari 2016Postieve reacties, negatieve reacties. Ze waren er gisteren en vandaag allemaal, zij het de meerderheid positief. Doet er ook niet toe, mijn column in onze sportbijlage van het Friesch Dagblad zette blijkbaar aan tot denken en was voer voor discussie. Missie geslaagd, boodschap helder.

Van welke club gaan er in 2017 zes supporters dood? Welk drama ontvouwt zich op 12 oktober 2018 in Leeuwarden?
Gisteren in de krant, vandaag hier: mijn sportcolumn over dood en verderf….  Er staat duidelijk bij dat het een fictief bericht is (althans het eerste deel). En…. het is een column, dus die mag hard en overdreven, ja.De boodschap moge in elk geval duidelijk zijn… Wakker worden, besluit nemen…. anders komen er ooit echt ongelukken.. Lees meer

COLUMN: Een beetje verliefd? Hup Handbal!

column 21 december 2015

De column van maandag 21 december 2015 kon natuurlijk maar over één ding gaan. Eén team. Inderdaad, die ECHTE ‘Sportploeg van het Jaar’….

‘Een bééééétje verliefd…’

 

Friesch Dagblad/21 december 2015-12-24

Door Gerard Bos

 

Sta mij toe u mee te nemen naar afgelopen vrijdagavond. Ergens in een appartement op het Zaailand in Leeuwarden waren kameraden P., J. en ik het snel eens over drie zaken:

  1. mijn huisgemaakte lasagne voldeed aan de verwachtingen;
  2. de pannenkoeken in de studio bij het bezoek aan onze journalistieke vrienden van Omrop Fryslân smaakten op deze vrijdag zo mogelijk nog veel beter;
  3. we houden van de Nederlandse handbalvrouwen.

Hun schitterende prestatie op het WK deze week, dat ‘waar-een-kleinland-groot-in-kan zijn-gevoel’, had dat ermee te maken? Zeer zeker. Maar het oog wil ook wat, nietwaar? Los van topsporters, coole vrouwen en sympathieke, wars van sterallures zijnde blondines en brunettes zijn de Nederlandse handbalsters namelijk ook gewoon hele mooie dames, zo constateerden we.

Mogen we dat trouwens wel zeggen? Ja, dat mogen we zeggen. Al was het maar omdat we ons in een tijd bevinden waarin iedereen op onverklaarbare wijze ineens een- ‘Mart Smeets-trui’ lijkt te dragen tijdens kerstborrels her en der. Dát doen wij dan juist weer niet.

Maar goed, de handbalvrouwen dus.

Appeltjes van Oranje. Ongeslepen Hollandse sportdiamanten. Heldinnen, wereldveroveraars, rank, slank en schattig ook nog.

Ik wil een handtekening van Tess Wester.

Een poster van Michelle Goos.

Een kusje van Estavana Polman.

Een knuffel van Yvette Broch.

Een dansje met Nycke Groot.

Of een aai over de bol van Sanne van Olphen of Lois Abbingh.

Wij zijn fan. Hup Holland.

Uren later concludeerden J. en ik aan het einde van een toen al memorabele avond – de tweede op een rij, maar dat terzijde – dat het landelijke Sportgala van eerder deze maand geen knip voor de neus waard is.

Heus: Sjinkie Knegt, onze Sjinkie uit Bantega, is de terechte ‘Sportman van het jaar’. Maar nominaties voor Tom Dumoulin, Max Verstappen en Michael van Gerwen hadden er natuurlijk óók moeten zijn.

De eerste twee brachten ons als niet-winnende, maar wel spectaculair presterende sporters in vervoering. De derde won de ene na de andere grote titel en is een fenomeen.

Nog snel voordat de intro van een bekend nummer van André Hazes hoorbaar was, besloten we dat het grootste kritiekpunt de timing van zo’n sportgala is. Want de ‘Sportploeg van het jaar’ is natuurlijk niet dat beachvolleybalduo. Nee, het is onze nationale vrouwenhandbalploeg. Dat lijkt ons inmiddels wel duidelijk.

En ja hoor, toen begon al het refrein van datzelfde Hazes-lied . ‘Een bééééétje verliefd…’, klonk het.

Toepasselijk, want dat zijn we afgelopen week als sportliefhebbers stiekem vast allemaal geworden op ‘onze’ handbalsters.

P. en J. wel.

Ik ook.

U waarschijnlijk eveneens. En anders toch op z’n minst fan?

Reageren? @GerardBos (Twitter) of mail: sport@frieschdagblad.nl

 

Back in business: column over afwezigheid. En relativering na Parijs!

fd blog column Gerard Bos Parijs beterschap 16 nov 2015Man, man, man. Vorige week ziek. Dat was lang geleden. Daarom me even verre gehouden van sportactualiteit, werk voor de krant, social media en dus ook de weblog. Deze week weer de draag oppakken. Zoals ik dat afgelopen weekeinde ook al deed voor het werk. Met een column… Want Parijs relativeerde mijn eigen ‘ellende’….

Hieronder de volledige tekst van de column in de sportbijlage van maandag.

Lees meer

COLUMN: De charmes van het amateurvoetbal anno 2014

 

fd blog column 8 september 2014 - charmes

Het amateurvoetbalseizoen is al weer enige weken aan de gang. Door de jaren heen is er veel veranderd, maar sommige dingen blijven altijd hetzelfde. Bijvoorbeeld de gesprekken langs de lijn. Als verslaggever krijg je er onbedoeld vaak veel van mee. Vandaar dat het de hoogste tijd was om er eens een column over te schrijven. Die stond drie weken geleden in onze sportbijlage van het Friesch Dagblad. En nu, voor wie het had gemist, ook hier. Lees hieronder verder. Herkenbaar?? Vast wel.  Lees meer

COLUMN: Oebele Schokker kan op wereldreis

 

Vorig jaar bij de rentree van SC Cambuur in de eredivisie nog bewierookt, inmiddels verworden tot een tribuneklant zonder uitzicht op speeltijd. Het kan verkeren in de voetballerij, zo weet Oebele Schokker. Cambuur is zo gegroeid in een jaar dat hij niet meer aan bod komt. Bij het bekerduel van afgelopen woensdag bij FC Den Bosch, met allerlei afwezigen, zat hij zelfs niet eens in de selectie. Oepie kan op wereldreis. Dat schreef ik in de column afgelopen maandag in onze sportbijlage. Die wil ik derhalve nog graag even delen via de weblog. Enjoy!  Lees meer

De tweede radiocolumn: ditmaal over fierljeppen (augustus 2014)

De radiocolumn is een gek fenomeen. Je draagt in een zaaltje met mensen iets voor. En je weet dat er ook nog meegeluisterd wordt door mensen die je juist níet ziet. In 2012 mocht ik er een doen over kaatsen, in het bekende radioprogramma PC Kafee van Omrop Fryslân. Afgelopen zomer werd ik gevraagd om er een over fierljeppen te doen, daags voor het prestigieuze FK. Aldus geschiedde. Om de blog compleet te maken, plaats ik bij deze nog een link naar die column van 8 augustus 2014. Over een aparte sport.  Lees meer

1 2 3