COLUMN: Het afscheid van Sandor van der Heide

Ik had er door mijn reizen en belevenissen nog niks over geschreven op deze website, maar dat moet wel even. Want: ere, wie ere toekomt. Nietwaar? En als het om een van de beste spelers van de Jupiler League van de afgelopen jaren gaat, dan is een extra vermelding op z’n plaats. In de play-offs waar SC Cambuur op dit moment in speelt, zullen we hem niet meer zien. Het afscheid van profvoetbal is definitief en kwam anderhalve week geleden tegen Telstar, op eigen veld in Leeuwarden. Ik was erbij en zag bijzondere taferelen in de catacomben en op het veld.

Dus bij deze nog even de column zoals die vorige week maanden in het Friesch Dagblad stond (en onderaan het filmpje van mijn collega’s van Omrop Fryslân)

Afscheid

Uit: Friesch Dagblad, 30 april 2012

Gerard Bos, sportredacteur

Als journalist schrijf je elk jaar tig artikelen en zeker als je de vaste verslaggever van een betaald voetbalclub bent. Zoals artiesten specifieke herinneringen hebben aan bepaalde liedjes of acteurs aan films, zo hebben journalisten dat aan bepaalde verhalen die ze schrijven. Ook ik. Zoals dat ene verhaal over de band van een profvoetballer met zijn overleden vader.

Die voetballer is Sandor van der Heide. Of beter gezegd: wás Sandor van der Heide. Want de aanvoerder van Cambuur, de man die verdeeld over twee perioden tien jaar doorbracht in Leeuwarden, nam vrijdag afscheid van het betaalde voetbal.

Hij vertelde me in het bewuste interview – het was in de zomer van 2009 – hoeveel pijn het verlies van z’n vader deed.
Hoezeer zijn vader altijd had meegeleefd en z’n grootste fan was.
En hoe hij voor elke wedstrijd even naar het graf van ‘pa’ ging.

Sommige collega’s van me herinneren zich Van der Heides vader ik heb de man nooit ontmoet. Maar het verhaal van Van der Heide junior over senior bleef me altijd bij.

Vrijdagavond dacht ik er tijdens het afscheid van Van der Heide automatisch aan terug. ‘Die ouwe’ had vast geglommen van trots als hij het afscheid van zoonlief bij Cambuur in levende lijve had kunnen bijwonen. En wie weet, misschien had-ie zowaar een traantje weggepinkt.

Moeder Van der Heide deed dat na afloop in de catacomben in ieder geval wel. Het was ontroerend en ik durf te wedden dat de herinnering aan vader Van der Heide daar ook een rol in speelde.

Moeder zag even daarvoor haar zoon invallen, hoewel hij eigenlijk te geblesseerd was om te spelen. Hij mocht toch nog even tien minuutjes meedoen, zijn laatste schreden in een competitieduel in het Cambuurstadion maken. Daarna volgden de plichtplegingen, hij ging op de schouders en sprak het publiek toe.

,,Als speler hield je van me of had je een hekel aan me. Sorry dat ik geen 46 slidings per wedstrijd maakte. Maar om eerlijk te zijn: daar was ik ook helemaal niet goed in”, zei hij. Wijze woorden. Supporters droegen hem vaak op handen, soms werd-ie ook verguisd. Ook als journalist kon je veelal prima met hem werken, maar waren er ook momenten dat je baalde als een stekker als hij niet terugbelde. Maar uiteindelijk kwam het altijd goed.

Van der Heide stopt op het juiste moment: ouder, vaker geblesseerd en stevige concurrentie. Hoeveel hij nog had gespeeld volgend jaar, weet niemand. Beter nu stoppen dan een jaar te lang doorgaan, merkte hij zelf al terecht op.

Voor Cambuur was hij altijd een topspeler en blijft hij voor altijd een clubicoon. En dus kreeg hij een groots afscheid. De tranen bij moeke waren aandoenlijk, de knuffel van zoonlief als troost was mooi.

Een onderonsje volgde. Waar ze het over hadden? Geen idee. Waarschijnlijk ging het heus ook even over ‘pa’. Het zou mij in ieder geval niet verbazen.

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=ml-VaRsnQC8]

De zon is goed voor voetballers

Is het u ook opgevallen de afgelopen tijd? Over een Elfstedentocht praat niemand meer, we zijn in de ban van voorjaar. En met de zon die zich de afgelopen weken geregeld liet zien, klaarde niet alleen de lucht op. Nee, ook het humeur van vele mensen. Zon is goed voor je, vitamine D. Het geldt ook voor voetballers. En vooruit, misschien ook wel voor journalisten. Laat me u even meenemen naar de dag voor een wedstrijd.

Clubwatchers in het betaalde voetbal bezoeken uiteraard ook de trainingen van de club die ze volgen. Bijvoorbeeld de laatste training, daags voor een wedstrijd. In mijn geval was dat de afgelopen zo bij SC Cambuur. Ze trainden in het stadion, da’s al fijner dan op een trainingscomplex waar je zelfs bij mooi weer nog wegwaait. Een stadion, zelfs al is het leeg, is knus. En dan het zonnetje erbij? Perfect.

Goed humeur, die voetballers. Ze hebben alle tijd, zo blijkt ineens (al doen de spelers van Cambuur wat dat betreft nooit moeilijk, moet ik bekennen). Maar die zon, die helpt. ‘Interview? Ja, heb nu wel even tijd. Kom, we gaan effe in de dugout zitten, lekker in het zonnetje man’. Was getekend: Oguzhan Türk, middenvelder van Cambuur, volgend jaar in de eredivisie spelend (mark my words).

En afgelopen donderdag, toen ik met Robert van Boxel wilde spreken? Driemaal raden wat-ie zei na de training. Exact, hetzelfde: ‘Interview? Ja, heb nu wel even tijd. Kom, we gaan effe in de dugout zitten, lekker in het zonnetje man’.

Ja mensen, zo gemakkelijk kan het zijn om voetballers te interviewen. Waar de zon al niet voor kan zorgen; iedereen heeft een goed humeur, zo lijkt het.
Of zou het komen doordat Cambuur vijf van haar laatste zes wedstrijden wist te winnen?

Wat je al niet tegenkomt bij research: FC Friesland?

Ooit was er een discussie onder de Friezen: zouden sc Heerenveen en SC Cambuur niet gewoon moeten fuseren? Anders zou het toch nooit wat worden met dat betaalde voetbal in de provincie? Welnu, we weten allemaal hoe het afliep.

Toevallig zoekend naar wat informatie over iets totaal anders, kwam ik onderstaand stuk tegen op internet. Het is een artikeltje dat in 1988 in de Leeuwarder Courant stond. In die tijd zette iemand op grappige wijze neer hoe het zou zijn gegaan met een fusie van Heerenveen en Cambuur. Dus bij deze, ter vermaak:

Afbeelding

De toppers van het weekeinde 31 maart – 1 april

Zo, nu ik verlost ben van het fenomeen ‘dagrubriek’ kan ik mooi elke gewenste dag met de ‘toppers van het weekeinde’ komen aanzetten. Bijvoorbeeld op maandag. En toppers, die waren er in de sportwereld genoeg dit weekeinde. En hoe mooi de zege van Tom Boonen misschien ook was in de Ronde van Vlaanderen; laat ik me maar beperken tot de landelijke en regionale sport.

Dus daar gaan we:

1. VOLLEYBALVROUWEN van VC SNEEK

Hé, stonden deze vrouwenvolleybalsters vorige week ook al niet in dit rubriekje? Jazeker. En was het niet zo dat ze beide wedstrijden in de finale om het landskampioenschap afgelopen weekeinde verloren? Jazeker. En toch staan ze op nummer één in deze rubriek? Jazeker.
Het is vrij simpel: ik hou wel van underdogs annex outsiders die boven zichzelf én alle verwachtingen uitstijgen. En hoewel de volleybalsters uit Sneek in de eindstrijd uiteindelijk vrij kansloos ten onder gingen tegen de nieuwe, terechte kampioen Sliedrecht, neem ik toch mijn petje af voor VC Sneek.
Nog niet zo lang geleden leek het gedaan met topvolleybal in Sneek. Het Friese bolwerk van weleer kampte met geldgebrek, zette in op de jeugdopleiding en ging door. Zie daar: met een jonge ploeg bereikte Sneek volledig onverwacht als nummer 5 van de competitie de finale. Voor het eerst in twintig jaar was dat. En het zegt wat over de toekomst: die is hoopvol door de talentvolle groep die er nu staat in Sneek.
Conclusie: misschien niet de eindwinnaar in het volleybal, wel de morele winnaar. En da’s ook wat waard.

2. BAS DOST

In het Friesch Dagblad van vandaag bijzondere aandacht voor de spits van sc Heerenveen. We vroegen ons namelijk af of hij niet eens in beeld zou moeten komen voor het Nederlands elftal. Is dat zo’n gekke gedachte? Luister, deze man heeft er al 25 doelpunten in liggen. Vijfentwintig. Dat zijn er al twee meer dan de vorig jaar door iedereen zo geprezen Bjorn Vleminckx.
Wat mij betreft kan onze vrolijke vriend Dost zonder twijfel mee met Oranje naar het EK. In een rol zoals Pierre van Hooijdonk die had, zo stelde toekomstig Harkemase Boys-spits Age Hains Boersma (ex-Heerenveen) in onze rubriek ‘Sporttribunaal’. Goede opmerking vond ik dat. Groot, sterk, goed met het hoofd en gewend aan een aanvallende ploeg met vleugelspitsen. Goede pinchhitter.
En inderdaad, geen vrije trappenspecialist zoals Pi-Air. Maar goed, je kunt niet alles hebben. Maar wel 25 goals. En da’s een boel.

3. SC CAMBUUR

Een paar weken geleden was het nog bijna crisis bij de eerstedivisonist uit Leeuwarden. Maar liefst zeven wedstrijden op rij werd er niet gewonnen en de play-offdeelname kwam in gevaar. Maar zie daar: een paar weken verder en Cambuur heeft vijf van de volgende zes duels gewonnen en de ander gelijkgespeeld. En dat ook nog eens goed voetbal. Waarom dan nu bij de toppers van het weekeinde?
Omdat er gisteren wel héél erg knap en overtuigend werd gewonnen van koploper FC Zwolle: 3-0. Na vijf minuten stond het al 2-0. De Leeuwarders zitten ineens in een flow en dat betekent dat ze een gevaarlijke klant aan het worden zijn voor de komende play-offs om promotie.

NIET MEE EENS??
ANDERE TOPPERS??
MELD HET GERUST IN DE REACTIES!

Vrijdagrubriek | Filmpje van de dag (#2) – Zingende voetballers Cambuur

Goed, het is zondagochtend. De vrijdagrubriek ontbrak op dit weblogje. Foutje, bedankt. En geen 1 aprilgrap.
Over tot de orde van de dag: vandaag wacht voor deze sportjournalist een bezoek aan SC CambuurFC Zwolle. Eens kijken wat voor mooie verhalen dat oplevert. Maar hoe toepasselijk om het filmpje van de dag te laten gaan over de thuisclub.

Ik moest aan ze denken toen ik eerder deze week de video postte van die videoclip van het Belgische Club Brugge. Herrinert u zich die nog?
De spelers van Cambuur beleefden dit seizoen ook een videoclipdebuut. Waar de Belgen het echter bij dansen en playbacken hielden, gingen de Leeuwarders zélf zingen. Een goed idee? Moedig, dat was het zeker. En verder? Ik zou zeggen: oordeel zelf.


[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=UnupAU20I3k]

‘Gevangen op Bevrijdingsdag’: play-offs Jupiler League

Het is misschien wel mijn grootste ergernis als voetbalverslaggever: als het winter is, staan we met z’n allen te klooien bij temperaturen onder het vriespunt en als het dan mooi weer wordt, zit het seizoen er al bijna weer op. Zéker in tijden van EK’s of WK’s. Zo snel mogelijk klaar zijn, is dan het devies. Goed, dat is nu eenmaal zo afgesproken. Regels zijn regels. Maar het betekent wel dat alles in elkaar wordt gedrukt in een volle kalender. En dus wordt er ook gespeeld op dagen waarop mensen iets beters te doen hebben. Ja, beleidsbepalers, er is meer in het leven dan voetbal.

Neem de play-offs van de Jupiler League. Dit seizoen zijn ze al halverwege mei klaar, omdat het EK er aan komt. Competities moeten dan vroeger dan in andere jaren beslist zijn. De KNVB, de clubs, de Coöperatie Eerste Divisie; blijkbaar hebben ze er allen vrede mee.

Wat supporters (laat staan media) ervan vinden, zal ze niet deren. Kijk maar naar dat voetbal in de winter; ook daar is de stem van het volk niet belangrijk. Dat mensen op bijvoorbeeld Bevrijdingsdag misschien wel liever met gezin of vrienden naar de festiviteiten van een bevrijdingsfestival gaan, deert ze ook niet. Dan maar wat minder publiek?

Maar… Een voetbalwedstrijd met politie-inzet op dezelfde dag als een bevrijdingsfestival?? Hm, ik voorzie een verhaal…

Ben benieuwd wat de burgemeesters van Leeuwarden, Den Bosch, Tilburg en al die andere steden van mogelijke play-offdeelnemers vinden van die 5 mei als speeldatum…

Het speelschema:

     dinsdag 1 mei 2012 1e ronde Jupiler Play-Offs
zaterdag 5 mei 2012 Return 1e ronde Jupiler Play-Offs
donderdag 10 mei 2012 2e ronde Jupiler Play-Offs
zondag 13 mei 2012 return 2e ronde Jupiler Play-Offs
donderdag 17 mei 2012 finales Jupiler Play-Offs
zondag 20 mei 2012 Return Finales Jupiler Play-Offs

[maandagrubriek] Foto van de Dag (#1) – Messi en Cambuur

Het is maandag 26 maart 2012, hier is uw daghapje voor vandaag!

Op het menu: de Foto van de Dag.

En om deze eerste aflevering af te trappen, wil ik graag beginnen met een inmiddels al legendarische foto die in het betaalde voetbal rondgaat. Het is geen nieuwe foto, maar wel een klassieker. En die wil ik de mensen die het nog niet zagen, niet onthouden.
Hulde overigens aan de creatieveling (geen idee wie) die dit plaatje ‘fotoshopte’.

Mijn keuze: Lionel Messi en SC Cambuur

fh MessiNieuwClub51

Zomertijd, wintertijd en vergeetachtige spelers

Toen Cambuur-verdediger Wout Droste afgelopen najaar een van de drie  spelers was die een fout maakte met de wintertijd, voorspelde hij het al toen-ie ons als Friese media na afloop van het uitduel met Sparta te woord stond: ,,Heel stom, had niet mogen gebeuren. Dit zullen mensen zich nog wel eens herinneren.” Welnu, dat klopt. Bijvoorbeeld op een dag als vandaag, hoewel het dit keer om zomertijd gaat.

Allemaal het klokje een uur vooruit gezet? Keurig! Zomertijd kan voor merkwaardige taferelen zorgen. Ook ik had wel eens teamgenoten bij mijn ouwe cluppie die zich vergisten in de tijd. En wat kreeg je dan: inderdaad, te laat op het voetbalveld.
Het gebeurt zelfs nu nog wel eens in het amateurvoetbal.
Het gebeurt, ondanks dat allerlei telefoons en computers uit zichzelf al rekening houden met zomertijd.
Het gebeurt ook wel eens met wintertijd.
En ja, zelfs in het profvoetbal.

Want nu we de klok weer een uurtje hebben gezet, moet ik even denken aan afgelopen najaar, toen de wintertijd in ging. En drie spelers van SC Cambuur zich ernstig vergisten…

Weet u het nog?

Vertel ik hiermee iets nieuws? Neen. Maar – sorry heren – nog even een resumé:

Droste en ook Melvin de Leeuw en Charles Dissels gaven het na afloop van nederlaag van destijds zelf toe. Ze dachten de avond daarvoor alledrie slim te zijn door vóór het slapen de klok op hun telefoons (hun wekker) alvast een uur achteruit te zetten. Tja, de telefoon deed dat vervolgens midden in de nacht zelf ook. Dus dachten zij de volgende ochtend dat het een uur vroeger was. Immers, op hun klokjes was het niet een uur, maar twee uur vroeger dan de avond ervoor.

Toen de selectie van Cambuur zich om negen uur ’s ochtends moest melden op het stadion, dachten de heren De Leeuw en Droste in hun woning te Leeuwarden nog dat het acht uur was. Totdat linksback Jonathan Vosselman zich telefonisch bij Droste meldde met de vraag waar ze bleven. Ai…

De drie werden die dag bestraft met een plaats op de reservebank.

Wij journalisten vroegen ons af waarom, we wisten de reden ook niet. Pas na de wedstrijd zou het ons verteld worden, aldus trainer Alfons Arts. Ondertussen werd er druk gespeculeerd op de perstribune in Rotterdam, staken wilde geruchten de kop op via Twitter.

Maar de ware reden, daar hadden we niet bij stilgestaan. Totdat Droste na het verlies in Rotterdam in de catacomben namens de spelers zelf de reden gaf. En ze trokken het boetekleed aan. ,,Schande”, was het woord dat de rechtsback gebruikte.

SC Cambuur hoeft vandaag niet te voetballen. Maar anders waren Droste, De Leeuw en Dissels waarschijnlijk als allereerste op het stadion geweest. Geloof mij maar. Ook in voetballand stoot een ezel zich namelijk vast niet tweemaal aan dezelfde steen klok.
Foutje, bedankt.

COLUMN | 28e minuut, voor 28 slachtoffers

Ik kondigde het al aan in een eerder bericht: de sportcolumn van het Friesch Dagblad zou maandag gaan over het bijzondere initiatief van FC Eindhoven in het Jupiler League-duel met SC Cambuur. Voor de mensen die het nog niet hadden gelezen in de krant of op de website, ook hier. Dat had ik per slot van rekening beloofd. Hulde voor Eindhoven, hulde voor supporters van beide clubs. Leest u even mee?

Friesch Dagblad, maandag 19 maart 2012

De 28e minuut, voor 28 slachtoffers

Van de perstribune
Door Gerard Bos, sportredacteur

Vrijdagavond, 23.54 uur. Rijdend op de A50 richting Apeldoorn geef ik een tikje op het stuur: radiovolume, +1. Door de speakers schalt het fraaie geluid van de Engelse zangeres Birdy en haar ballad People help the people. Het doet me denken aan even eerder die avond, die 28e minuut van het duel tussen Eindhoven en Cambuur. Kippenvel.

Lees meer

FILMPJE | Schotse fans zingen Mark de Vries zelfs 7 jaar later nog toe

Mark de Vries is een begrip in de Jupiler League. En sinds vorige week kent ook de rest van Nederland hem. Maar ga ik het nu weer over zijn tranen hebben? Nee. Wel over een leuk filmpje met betrekking tot de spits van SC Cambuur. Vers van de pers, uit Schotland.

Een alerte Cambuur-supporter (thanx Michel – u ziet, ik beloon interactiviteit!) attendeerde mij daarop via twitter. De Vries speelde ooit voor Heart of Midlothian (Hearts, mag ook). En ondanks dat het alweer zeven jaar geleden is, zijn ze hem daar nog niet vergeten. Dat blijkt uit het YouTube-filmpje van gebruiker DeJongjunior – als ik mij niet vergis, is dat onze vrolijke vriend van de commerciële afdeling van de Leeuwarders.

Hoe dan ook: DIT gebeurt er dus als je Mark de Vries bent en na zeven jaar opduikt in een pub vol voetbalsupporters… Enjoy!

 

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=V8pUaabzIjU]

1 18 19 20 21