VIDEO | Bij Omrop Fryslân met Sander de Vries en Reon Boeringa, over Cambuur en Heerenveen

VIDEO! Voor wie het interessant vindt en voor wie het gemist heeft: Met collega’s Sander de Vries en Reon Boeringa afgelopen vrijdag te gast bij Omrop Fryslân voor een mooi voetbalgesprek over de perikelen bij SC Heerenveen bij Cambuur. Onder leiding van presentator Arjen de Boer ging het uiteraard over de vraag wie Jurgen Streppel moet opvolgen bij vertrek uit Heerenveen (en dat is inmiddels het geval) en ook hoe Cambuur nu het seizoen moet zien te redden. Wordt het nog deelname aan de play-offs? Hoe moet het verder met de selectie?

Dit en meer, bij deze, ook via deze weg terug te zien! 

Welke statistieken bieden hoop voor Cambuur?

blog-tactiek-voetbal
SC Cambuur loopt dit seizoen voor het eerst sinds 2008 (uitgezonderd de jaren in de eredivisie) het gevaar de play-offs in de Jupiler League te moeten missen. Met nog elf duels te gaan, bieden de statistieken echter ietwat hoop. Hoe kan Cambuur toch nog de gewenste resultaten halen die leiden tot deelname aan de play-offs?

Bij het aantreden van René Hake, eind januari, was het doel van Cambuur duidelijk: de play-offs halen. Het seizoen verliep tot dan toe teleurstellend: de vervangers van veel van de in de zomer van 2017 vertrokken spelers konden niet imponeren, trainer Marinus Dijkhuizen was ontslagen en versterkingen in de winter bleven ook nagenoeg uit.

Hake is een man die met jonge en dus soms grillige spelers goed overweg kan, die ze beter kan maken. Dat bewees hij al bij FC Emmen, PEC Zwolle en FC Twente – soms als hoofdcoach, soms als assistent of hoofd opleidingen.

Sinds Hakes komst won de club pas een keer. Is hem dat aan te rekenen? Nee. Scorend vermogen was al het hele seizoen het probleem, maar ook het creeeren van kansen is dat (steeds meer). Daar moet de coach een oplossing voor zien te vinden. Gelukkig voor Cambuur zijn daar enkele middelen voor, zo blijkt uit de statistieken.

De stand
De Leeuwarders staan teleurstellend veertiende, met nog elf wedstrijden te gaan. Negen keer werd er gewonnen, zeven keer gelijkgespeeld en elfmaal verloren.
Verdedigend gaat het redelijk bij Cambuur, dat 39 goals incasseerde. Aanvallend gaat ronduit slecht: 34 goals gescoord.

Grootste problemen
Scoren en kansen creëren, het is noodzakelijk om resultaten te boeken. Bieden de statistieken hoop voor een oplossing? Het antwoord is ja. Een trainbare oplossing, want het draait vooral om afwerken en spelhervattingen.

Een greep uit de cijfers
– Cambuur is qua cornerverhouding de nummer 7 van de competitie. Gemiddeld krijgt de ploeg 5,26 hoekschoppen per wedstrijd. Dat zijn dus vijf gratis kansen op een doelpunt. Een mooie reddingsboei voor een ploeg die te weinig kansen zelf creëert. Oplossing: Nog meer trainen op hoekschoppen.

– Cambuur is qua balbezit de nummer 8 van de competitie. Gemiddeld heeft de ploeg de bal 52 procent van de wedstrijd. Dat zegt niet alles; het gaat er immers om wat je ermee doet. In het geval van de Leeuwarders is dat duidelijk te weinig tot nu toe. Maar als je de bal hebt, en dat is dus vaker dan de tegenstander zo blijkt, kun je er iets mee doen. Oplossing: kijken op welke momenten en op welke plekken je die bal meer hebt en dat omzetten in manieren om aantal kansen te vergroten.

– Cambuur schiet gemiddeld per wedstrijd elfmaal op het vijandelijke doel. Vijf van deze pogingen belanden tussen de palen. Maar de rest, meer dan de helft dus, gaat over of naast. Nu zegt dit iets over kwaliteit van de schutters, maar ook over concentratie, focus, schiettechniek. Oplossing: afronden, afronden, afronden en nogmaals afronden op die trainingen.

Goed om te weten
– Door bovenstaande kan het zijn dat Cambuur wat vaker bij rust op voorsprong staat. Dat zou goed nieuws zijn. Uit statistieken bekijkt dat Cambuur dit seizoen nog geen wedstrijd verloren heeft als ze halverwege op voorsprong stond. Dat gebeurde zes keer en in vier gevallen werd er gewonnen.
Overigens is de keerzijde dat als Cambuur halverwege op achterstand stond, er niet eenmaal is gewonnen. Slechts een keer werd gelijkgespeeld na een achterstand bij rust, de andere zeven keer dat het gebeurde werd er verloren. Toch is hier ook een oplossing mogelijk: Hake en zijn staf kunnen die trend door goede besluiten in de rust mogelijk keren.
– Het lijntje tussen winst en verlies is bij Cambuur dun, zowel in goede als in slecht zin. Van de negen keer dat ze won, deed ze dat maar liefst zes keer met slechs een doelpunt verschil. Dat is genoeg natuurlijk, maar wel een broze marge. Anderzijds: vijf van de elf verliespartijen waren ook maar met een goal verschil.
Het hangt er in sommige duels dus maar vanaf welke kant het spreekwoordelijke kwartje opvalt. Zeker als in 11 van de 27 wedstrijden het verschil zo klein is geweest tussen aan de ene kant drie punten of een én aan de andere kant tussen nul punten of een.

Conclusie
Het balbezit en het aantal doelpogingen dat naast of over gaat, bieden beide hoop op het meer kunnen creëren van gevaar. En daarmee goals. En het relatief hoge aantal hoekschoppen van Cambuur per duel staat voor letterlijk en figuurlijk een handvol kansen die je niet eens hoeft te creeeren. Die heb je al. Bovendien: meer schoten tussen de palen betekent op z’n minst een paar reddingen per duel extra door de keeper van de opponent. Ook daaruit zullen al snel meer hoekschoppen volgen.

Vroege vakantie of toch niet?
Trainen op mogelijkheden balbezit, op hoekschoppen en op afronden moet dus een hoop kunnen bijdragen in de komende eindsprint naar de finish van de competitie. Natuurlijk moet het verdedigend (en mentaal!) ook goed zitten. Maar bovenstaande kan een strohalm zijn voor Cambuur om toch vooral niet voor het eerst sinds 2008 een vroege Jupiler League vakantie te hoeven nemen.

ROUNDUP | Nyck de Vries: Hoe hij in 2017 maximaal presteerde

In case you missed it, deel 1 van 2: Nyck de Vries was hot in de media de afgelopen dagen. Als autosportwatcher schreef ik twee grote verhalen over de Friese Formule 2-coureur. Los van alle onlinestukken over kwalificatie en races in Abu Dhabi was er in de papieren editie maandag uiteraard de roundup van het seizoen 2017. Daags erna was er de follow-up over het nieuwe seizoen, want het nieuws dat hij voor topteam PREMA gaat rijden, volgde snel. Hoe dat er allemaal uit zag op papier? Hier deel 1, het verhaal in de sportbijlage maandag. 

BLOG LC screnshot Nyck 1 27 nov 2017

Dankzij bijzonder debuutjaar is de Formule 1 voor Nyck de Vries weer stap dichterbij

GERARD BOS – LC maandag 27 november 2017

ABU DHABI In de schaduw van Formule 1-coureur Max Verstappen reed Nyck de Vries (Uitwellingerga, 22) dit jaar voor het eerst rond in de Formule 2, de kweekvijver van de F1. Een bijzonder debuutjaar eindigde gisteren in Abu Dhabi in mineur. Maar toch gloort er hoop voor een mooi 2018.

,,Monaco het hoogtepunt? Dat zeker. Mooie overwinning was dat.” Als Nyck de Vries in de avonduren in Abu Dhabi op deze zondag aan zijn eerste en tot dusverre enige zege in de Formule 2 wordt herinnerd, klinkt gepaste trots door in zijn stem. Daar, in het vorstendom, reed de Friese coureur afgelopen voorjaar van start tot finish aan de leiding. Hij won een van de mooiste races die je kunt winnen en vestigde zijn naam in de F2-paddock.

Minimale middelen

Dat laatste was niet eens per se nodig overigens. Want binnen de mondiale autosport weet iedereen wel wie hij is en wat hij kan. Wereldkampioen in de karting, altijd goede resultaten geboekt in de formulewagens, een bevlogen en serieuze coureur. Uiteindelijk telt in racen echter maar een ding: de winst. En als dat eens niet lukt? ,,Dan moet je proberen met minimale middelen het maximale te presteren”, weet De Vries. ,,En dat hebben we in dit debuutseizoen gedaan.” 

Het zat de coureur uit Uitwellingerga bepaald niet altijd mee in 2017. Pas in februari, kort voor de seizoenstart, werd duidelijk dat hij daadwerkelijk een stoeltje toebedeeld kreeg. Dat was van het Italiaanse team Rapax, zeker geen hoogvlieger. Toch deed De Vries al snel mee om de overwinningen.

,,Iedereen wil de snelste zijn, iedereen wil winnen en kampioen worden. Maar dat was bij Rapax niet haalbaar. En als je dan ziet dat het toch bij vlagen gelukt is, zoals met die zege in Monaco en ook door andere goede resultaten, ben ik daar blij mee. En dankbaar dat mensen in mijn omgeving in me zijn blijven geloven.” 

Het sierde de Friese jongeling dat hij zich concentreerde op racen en nog resultaten behaalde ook, maar bij Rapax speelde veel dat hem afleidde van zijn kerntaak. Financiële problemen, onderdelen die niet of nauwelijks op tijd klaar waren voor een race, personeel dat vertrok of zelfs gedeeld moest worden met een ander team. ,,In die zin heb ik dit jaar veel geleerd over afleiding en tegenslag”, klinkt het met gevoel voor understatement.

Tussentijdse overstap

Naast de zege in Monaco mocht De Vries dit seizoen ook nog vijf keer het podium op na een race. Dat was niet alleen maar bij Rapax zo. Het verblijf bij de financieel armlastige Italianen eindigde in augustus, het Spaanse Racing Engineering werd De Vries’ nieuwe team. Ook daar maakte hij de afgelopen wedstrijden indruk. Hij trok de renstal uit het slop, werd in België in zijn eerste weekeinde bijvoorbeeld meteen tweede. 

,,Een prima team, waar alles goed geregeld is”, stelt De Vries. ,,Ik kon me vanaf de zomer echt op het racen focussen. Helaas hadden we te vaak de snelheid niet, want ik had nog graag een race gewonnen voor Racing Engineering. In de training en kwalificatie ging het vaak prima, maar in de wedstrijden niet altijd.” 

Zo was het ook afgelopen weekeinde bij de seizoensafsluiting in Abu Dhabi. De Vries werd zaterdag zesde, nadat hij als tweede was gestart. Uiteindelijk werd hij als vierde geklasseerd door straffen voor concurrenten Oliver Rowland en Antonio Fuoco. En gisteren startte hij als vijfde, maar finishte hij als negende. In de eindstand van het kampioenschap werd hij zevende. ,,Uiteindelijk zat er niet meer in”, concludeert hij. ,,Zeker niet als je ziet dat de mannen vóór mij rijders zijn van de echte topteams: Russian Time, DAMS en PREMA.” 

Uitgerekend die laatste is met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid de renstal waar De Vries volgend jaar voor rijdt. Dat nieuws is nog niet bevestigd, maar dat gebeurt mogelijk vandaag al. Later deze week zal er dan worden getest in Abu Dhabi met het nieuwe team. PREMA leverde dit jaar in de Monegask Charles Leclerc de kampioen af en deed dat vorig jaar in de persoon van de Fransman Pierre Gasly. 

En in 2018? Nyck de Vries? De tijd zal het leren. ,,Maar volgend jaar wordt hoe dan ook een belangrijk jaar voor mij.” Op naar de Formule 1; dankzij het bijzondere 2017 weer een stapje dichterbij voor De Vries. 

 

 

Volg me op Twitter: @GerardBos
Like mijn Facebookpagina: DeSportjournalist  
Vind me op LinkedIn
Spot me op Instagram 
 
In te schakelen voor onder meer:
- allerhande tekstuele producties; human-interest, columns, et cetera
- gastoptredens in tv- of radioprogramma's (ervaring hier)
- presentaties, cursussen of lezingen
Informeer gerust naar de mogelijkheden!

 

Over de tijdelijke verbanning van Kip en Mathieu bij Cambuur

Ricardo Kip sloot vandaag met Jesse Mathieu weer aan bij de selectie van SC Cambuur. Voor wie het miste: ik sprak hem namens VI afgelopen week na zijn verbanning en over zijn verbanning…  Hij is strijdbaar, in goede zin van het woord.

Dat is mooi voor Cambuur, want ik denk dat de ploeg nog veel plezier aan hem kan beleven; probleem is echter dat er iemand moet zijn die hem in stelling kan brengen. Als een valse rechtsbuiten kan hij wellicht nog van waarde zijn.

Hieronder de quotes van de betrokkenen van eerder deze week:

Lees meer

Uit oude doos: Verhaal met Martijn van der Laan, de Tomba van Cambuur

Zoals verwacht kwam vandaag het nieuws naar buiten dat Martijn van der Laan terugkeert op het oude nest bij Cambuur. Critici zullen zeggen: ‘Wat moet je met een niet fitte speler die nauwelijks gespeeld heeft de afgelopen jaren?’

Ik zit in het andere kamp. Namelijk dat van de mensen met het glas halfvol, zij die zeggen: ‘Bij Cambuur zat hij lekker in zijn vel, hij voelt zich er goed en hij krijgt de kans om er weer helemaal fit te worden.’

Eens. Want als dat lukt én wordt hij niet overhaast gebracht, dan kan dit zomaar een win-win situatie worden. Of zoals de Amerikanen zeggen: Low risk, high reward.

Een paar jaar geleden, toen hij furore maakte bij Cambuur als inschuivende centrale verdediger, schreef ik onderstaande verhaal. Wordt de Groninger weer deze speler? Het kan, mits de club en hij zorgen dat hij weer helemaal fit wordt. Precies dat laatste is ook wat hij zelf wil, zo vertelde hij me vandaag. Op naar een win-win situatie zoals een paar jaar geleden? Lees hieronder het verhaal ‘uit de oude doos’.

BLOG cambuur vd laan oude doos verhaal

Terug naar het heden: Van der Laan maakt weer zijn opwachting bij Cambuur na drie jaar FC Groningen. Hij werd in het seizoen 2015-2016 overigens al eens verhuurd aan de Leeuwarders. Van der Laan speelde toen 21 duels. Dat zijn er meer dan de veertien die hij namens Groningen speelde in de afgelopen jaren.

Hij is overigens eerder dit jaar niet weggestuurd bij FC Groningen, zoals een enkeling dacht. Ook niet al afgelopen seizoen in de winterstop. Beide partijen zagen geen heil meer in verdere samenwerking, maar Van der Laan trainde het afgelopen half jaar ‘gewoon’ mee met de beloften. Hij kreeg in de aanloop naar dit nieuwe seizoen de tijd om een nieuwe club te vinden.

Het doorlopende contract is nu ontbonden, Cambuur koestert warme herinneringen aan hem. De Groninger vormde een subliem duo met Ramon Leeuwin in 2013-2014 bij de terugkeer van Cambuur in de eredivisie. De huidige staf en clubleiding weten (en zeggen) ook dat Van der Laan niet de man van toen is, maar willen hem de tijd geven weer fit te worden.

Lukt dat, dan kan dit zomaar eens een hele goede deal zijn gebleken.

Voor Cambuur. En voor Van der Laan zelf. 

Niks te verliezen, zou ik zeggen tegen de critici. 

 

POLL: Drie nieuwe Cambuurspelers op één dag, maar wie vind je de beste?

blog cambuur smeets schils rosheuvel DIJKS

Het was deze week ‘dolle dinsdag’ op transfergebied voor SC Cambuur, de club die ik mag volgen namens VI. De club presenteerde drie spelers in één keer. De namen van Bryan Smeets, Darren Rosheuvel en Mathias Schils lekten al eerder uit via onder meer VI en Leeuwarder Courant. Nu deze middenvelders er daadwerkelijk zijn, is het tijd voor een poll. Dus als voetballiefhebber in het algemeen of Cambuur-supporter: Wie vind je de grootste versterking? Stemmen kan hieronder of via mijn twitterpagina. Zegt het voort.

De ‘Verstappen-show’ van Ayrton Senna in 1993

ayrton-senna-en-max-verstappen

Max Verstappen reed zondag in de Formule 1 Grand Prix van Brazilië op fenomenale wijze naar de derde plaats. Het optreden deed veel insiders denken aan een race die F1-legende Ayrton Senna ooit reed op het Engelse circuit Donington Park. Waarom? Wat gebeurde daar? Wat zijn de overeenkomsten en de verschillen? Terug in de tijd, terug naar 1993. 

Het is 14 april. Zoals zo vaak in Engeland in het voorjaar regent het ook op deze dag. Op het circuit van Donington schijnt voor Ayrton Senna vandaag echter de zon, al beseft hij dat nog niet op het moment dat hij zijn wit-rode McLaren als vierde op de startgrid parkeert. Door het vizier van de hem zo kenmerkende gele helm zijn twee fonkelende oogjes zichtbaar. Op een circuit dat onder water staat, komt de beste coureur als vanzelf bovendrijven. Dat weet de Braziliaan maar al te goed.

Bij de start verliest Senna een plek aan Karl Wendlinger. Ai, ai, ai. Maar in Redgate, een van de eerste bochten op Donington Park, passeert hij Michael Schumacher voor de vierde plaats. Kort daarna snelt hij Wendlinger voorbij in de Old Hairpin, om vervolgens in de McLeans-bocht ook Damon Hill te verschalken: tweede. Na een lang recht stuk en een chicane haalt hij in de Melbourne Hairpin ook nog zijn grote rivaal Alain Prost in. De eerste ronde is nog niet eens voorbij of de ontketende Senna heeft vier man te pakken. Ongekend.

Als koploper komt hij over start-finish en dat is het begin van een opmerkelijke hegemonie die de rest van de race zal duren. Want ronde na ronde bouwt de Braziliaan zijn voorsprong uit. Terwijl zijn concurrenten het op de regenbanden moeilijk hebben op het natte circuit, rijdt Senna in zijn McLaren ‘gewoon’ rond op slicks. 

Na vijf ronden heeft hij al zeven seconden voorsprong en dat blijft lange tijd zo. Berger en Prost komen de pits in, Schumacher vliegt van de baan, Blundell eveneens. En Senna? Die rijdt door op de slicks en heeft na 25 ronden een twintigtal seconden voorsprong. 

Langzaam droogt het echter op en ook Senna moet pitten voor nieuwe banden. Het kost hem de leidende positie, omdat Prost op regenbanden is ingelopen voordat hij ook naar droogweerbanden switcht. Maar als er lichte regendruppels verschijnen, duikt de Fransman wederom de pits in voor regenbanden. En Senna? Inderdaad, die rijdt opnieuw gewoon door op slicks.

Zijn voorsprong groeit en groeit, zeker als Prost opnieuw stopt. Van regenbanden gaat hij weer naar slicks. De vertwijfeling, de onzekerheid; het is zichtbaar bij Senna’s rivaal. De Braziliaan zelf is stoïcijns, gaat als de brandweer en bouwt de voorsprong verder uit. Zover zelfs dat hij op een gegeven moment zelfs anderhalve minuut (!) marge heeft ten opzichte van de rest van het veld.

Uiteindelijk wint Senna de race met 1 minuut en 24 seconden voorsprong op nummer twee Hill, die op zijn beurt 35 seconden voor nummer drie Prost over de finish komt. 

Overeenkomst met Verstappen

Zowel Verstappen in 2016 als Senna in 1993 lieten als coureurs in de regen zien hoe getalenteerd ze zijn. En beide op onnavolgbare wijze. Verstappen haalde de ene na de andere auto in de slotfase in, zoals Senna in de openingsfase van diens race deed. 

Daarbij komt dat zowel de Nederlander als de Braziliaan op alle fronten te snel waren voor de rest die op dat moment aan het racen was. Onder dezelfde omstandigheden, op dezelfde baan. Maar lef, talent, stuurmanskunst en het vinden van grip met de banden is waarmee ze respectievelijk in 2016 en in 1993 op eenzame hoogte bleken te staan in de regen. Beiden lieten de concurrentie achter met een open mond van verbazing. 

Verschil met Verstappen

Waar de pitstopstrategie van Verstappens Red Bull-team niet de goede was, was die van Senna’s McLarenteam dat wel (vier stops voor hem, zeven voor rivaal Prost). En de Braziliaan won uiteindelijk de race, terwijl de Nederlander derde werd. Nog een verschil: Senna deed zijn inhaalmanoeuvres aan het begin en toonde daarna constant zijn talent, Verstappen reed in Brazilië juist in het begin constant en moest zijn inhaalacties aan het einde doen.

Conclusie

Hoewel er in de eindklassering en in de raceopbouw verschillen zijn tussen de prestatie van Senna in 1993 en die van Verstappen in 2016 én het op twee hele andere circuits plaatsvond met ook nog eens totaal andere auto’s, staan één ding buiten kijf. Zowel de Braziliaanse legende als het Nederlandse megatalent verbaasde de wereld met een opmars en suprematie die ongekend waren en uniek in hun soort. ‘Eenmaal per generatie zie je zulks’, zei oud-coureur Johnny Herbert afgelopen zondag na de race op de Britse televisie.

Ayrton Senna WAS zo’n eenmalige coureur.

Max Verstappen IS zo’n eenmalige coureur.

DeSportjournalist.nl is back in business!

Goedemiddag. Want dat is het.
Ben weer terug in actie na een paar weekjes vrije tijd, met onder meer een reisje naar Amerika en naar Zweden. Dus vanaf nu, zal ik je weer ‘lastig vallen’ met blogjes!

Er is immers genoeg om over te praten, genoeg om te zien en te beleven in de sportwereld anno nu. Hier in Nederland, maar ook verderop in de wereld. Zo zal ik een paar blogjes maken over mijn avonturen in de Verenigde Staten, alwaar ik een weekje Amerikaanse sportbeleving heb ‘gedaan’. En daar is veel over te vertellen, kan ik je melden! En laat ik daar maar een drie- of vierluik van maken.

Daarnaast zal ik ook even ingaan op de play-offs in het voetbal en allerlei andere zaken die nu spelen in de sportwereld.

Ik ga aan de slag.
Tot later, de blogs zullen binnen niet al te lange tijd verschijnen!