Cambuur na stunt tegen Ajax eindelijk cupfighter?

blog-knvb-beker
 
Cijfers liegen nooit, zegt men. Maar niet altijd stroken ze met het gevoel; zie Cambuur en de KNVB-beker. Cambuur is immers een volksclub, en daar krijg je ook een gevoel bij van ‘reuzendoder’ in de beker. Zeker nu voor de tweede keer in twintig jaar Ajax in Leeuwarden ten onder ging in een vroegtijdig stadium van de bekerstrijd. Maar Cambuur is desondanks allesbehalve een ware cupfighter. Wordt dat dit seizoen anders?
UPDATE: Na de loting tegen FC Utrecht is nu duidelijk dat de kwartfinale op woensdag 25 januari om half zeven ’s avonds in De Galgenwaard op de rol staat.

MH17-slachtoffer Emiel Mahler was een Cambuursupporter

Vandaag is het een dag van nationale rouw. De slachtoffers van MH17 zijn in ieders gedachten. En soms, ook als je ze niet persoonlijk kende, wordt het ineens extra tastbaar. Zoals met een van de Friese slachtoffers: Emiel Mahler. Hij woonde in Australië, maar kwam uit Damwâld (Damwoude). Ik kende hem niet, kennissen van mij wel. En wat niet iedereen misschien weet: hij was een groot voetbalfan, want supporter van Cambuur. 

Enkele Facebookberichten zeggen genoeg. En zijn een voorbeeld van hoe tastbaar zo’n vliegramp is, hoe dichtbij het ineens komt. SC Cambuur is namelijk een club waar ik vaak over schrijf voor de krant en vandaag spelen de Leeuwarders ook nog een oefenduel. En Emiel Mahler? Die had het normaal gesproken vast even gevolgd vanaf de andere kant van de wereld. Denk ik. Gok ik. Ik weet het niet natuurlijk. Wat ik wel weet, is dat hij er niet meer is.  Vanmiddag sta ik even stil bij hem en al die anderen. RIP.

blog emiel mahler

Vanuit de luie (vakantie)stoel: hoe is het met Cambuur?

Zoals gezegd in de vorige blog vier ik vakantie. En dus even geen trainingen, verslagen of interviews over bijvoorbeeld SC Cambuur en sc Heerenveen. Nee, ik volg het eredivisieseizoen ‘gewoon’ als voetballiefhebber in deze weken. Ook wel eens leuk. Maar ja, waar staan de ploegen nu eigenlijk, een week voor het sluiten van de transfermarkt en een paar weken na de seizoenstart? Vanuit de luie (vakantie)stoel toch even een blogje. Eerst Cambuur. Degradatiekandidaat na vier potjes? Nee. Lees meer

Bijzonder: Marco van der Heide (Cambuur) columnist Friesch Dagblad

 

Heuglijk nieuws.

Wij hebben als sportredactie een profvoetballer weten te strikken als columnist: Marco van der Heide, van SC Cambuur, gaat voortaan de lezers van het Friesch Dagblad informeren over wat hij als prof zoal beleeft in het betaalde voetbal. En dat is best bijzonder, want niet elke krant heeft een profvoetballer als columnist in dienst die wat kan vertellen over een soms nog vrij gesloten wereld. Vandaag was zijn eerste bijdrage in de krant. Een leuke.

Lees meer

Waarom Cambuur een nieuw stadion nodig heeft?

 

Al langere tijd wordt er gesproken over nut en noodzaak van een eventueel nieuw stadion voor SC Cambuur. De voorstanders lijken veruit in de meerderheid, afgaande op wat je om je heen hoort.

In het Friesch Dagblad van gisteren stond een opinieverhaal dat ik optekende: voorzitter Ype Smid en algemeen directeur Gerald van den Belt vertellen daarin waarom Cambuur volgens hun een nieuw onderkomen nodig heeft en waarom dat ook voor de stad Leeuwarden goed zou zijn.

Op dat verhaal kwamen vervolgens reacties van verschillende aard binnen…

Lees meer

Cambuur: een titelkandidaat, ja of nee?

De voetbalcompetitie is weer los. Hatsekidee. En zoals we eerder deze week in de krant al uitgebreid vooruitblikten op sc Heerenveen, deden we dat ook met SC Cambuur. Ik heb de eerstedivisionist de afgelopen zeven weken in de voorbereiding veel aan het werk gezien en dus moest ik de pen ter hand nemen. De conclusie is duidelijk: Cambuur is een outsider voor de titel. En dat is goed nieuws voor de Leeuwarders. Niks te verliezen, geen druk.

Vanmiddag start het seizoen, bij FC Volendam.
Hieronder alvast de vooruitblik op dit seizoen en waarom Cambuur geen kampioen móet worden, maar dat wel kán worden…

Lees meer

Play-offs: 5 redenen waarom Jupiler League clubs kans hebben op promotie

Vanavond zullen met de Jupiler League clubs ook de nummers 16 (VVV-Venlo) en 17 (De Graafschap) zich gaan mengen in de play-offs voor twee plaatsen in de eredivisie. En dus wordt het interessant. Op de werkvloer bij ons werd al druk gefilosofeerd over de kansen van bijvoorbeeld Cambuur. De meningen waren tegenstrijdig, maar een ding komt steeds terug: de ervaringen van een paar jaar geleden tegen Roda JC. Waarom zouden Jupiler League-clubs geen kans hebben? Vijf redenen.

1. De uitgangspositie: Jupiler League clubs hebben niets te verliezen. Promotie? Mooi. Geen promotie? Ach, jammer maar helaas. Voor de eredivisionisten staat er zowel prestigematig als sportief en financieel véél meer op het spel. Degradatie is een drama voor veel clubs.

2. Het verwachtingspatroon: Jupiler League clubs hebben vaak al een geslaagd seizoen als ze de play-offs überhaupt halen, een uitzondering daargelaten. Maar promotie is voor velen geen must. Handhaving is dat voor eredivisieclubs juist wel. En dat verwachten de supporters van eredivisieclubs ook. Want eredivisie, dat smaakt naar meer. En dus is de verwachting van veel fans dat er gewonnen wordt van Jupiler League clubs.

3. Sfeer: Natuurlijk, spelers van VVV en De Graafschap kennen in veel gevallen de sfeer bij Jupiler League clubs wel uit het recente verleden. En ze zijn andere hectische taferelen gewend, grote stadions ook van Ajax, PSV of Feyenoord. Maar die kleine, sfeervolle, volgepakte en daardoor heksenketel-achtige arenaatjes van Cambuur, Sparta of misschien ook wel Willem II; het kan intimiderend zijn. Niet mee eens?? Vraag de spelers van Roda JC nog maar eens even naar hun ervaringen in 2009.

4. De recente resultaten: Inderdaad, maar weinig Jupiler League clubs hebben het geflikt de laatste jaren: eredivisionisten uitschakelen in de jacht op promotie. Excelsior dat Sparta wieberde, is een van de voorbeelden. Maar veelzeggend is op zijn minst de enorme moeite die de ploegen uit de hoogste divisie hadden met hun collega’s van een niveau lager.
– Roda JC had in 2009 strafschoppen nodig om Cambuur de baas te blijven
– Willem II had in 2010 de grootste moeite om Go Ahead Eagles te verslaan
– VVV-Venlo kon maar ternauwernood FC Zwolle het hoofd bieden in het afgelopen seizoen.

5. De uitdoelpunten-regel: Jupiler League clubs spelen eerst thuis tegen een eredivisionist. Dat zou een voordeel voor die laatste moeten zijn. Mijn mening: het is eerder andersom, zeker voor clubs met een vol stadion in play-offs (zoals Cambuur, Sparta of Go Ahead Eagles in recente jaren). Gedragen door de sfeer en een eredivisieploeg die eerst een en ander wil aftasten, hebben de thuisspelende Jupiler League clubs een kans om de opponent op nul doelpunten te houden. Vervolgens ligt in de return alle druk nog meer bij de dan thuisspelende eredivisionist. Die moet zich handhaven (zie punt 1 en 2) en zal dus moeten scoren. Daardoor ontstaat ruimte voor de bezoekers uit de Jupiler League. Weten die dat om te zetten in een doelpunt, dan is daar het gewenste (want dubbel tellende) uitdoelpunt.

Natuurlijk gaat het heus niet elk jaar zo, dat bewijzen de resultaten óók. Maar moraal van het verhaal: Jupiler League clubs hebben in de play-offconfrontaties met eredivisionisten misschien wel meer kans dan menig voetballiefhebber objectief gezien vaak denkt.

We gaan het zien. Vanavond speelt Cambuur thuis tegen VVV, FC Den Bosch ontvangt De Graafschap (daarnaast stuiten Willem II en Sparta op elkaar, alsmede FC Eindhoven en Helmond Sport).
Het zal ons een eerste indicatie geven over de kansen.

COLUMN: Het afscheid van Sandor van der Heide

Ik had er door mijn reizen en belevenissen nog niks over geschreven op deze website, maar dat moet wel even. Want: ere, wie ere toekomt. Nietwaar? En als het om een van de beste spelers van de Jupiler League van de afgelopen jaren gaat, dan is een extra vermelding op z’n plaats. In de play-offs waar SC Cambuur op dit moment in speelt, zullen we hem niet meer zien. Het afscheid van profvoetbal is definitief en kwam anderhalve week geleden tegen Telstar, op eigen veld in Leeuwarden. Ik was erbij en zag bijzondere taferelen in de catacomben en op het veld.

Dus bij deze nog even de column zoals die vorige week maanden in het Friesch Dagblad stond (en onderaan het filmpje van mijn collega’s van Omrop Fryslân)

Afscheid

Uit: Friesch Dagblad, 30 april 2012

Gerard Bos, sportredacteur

Als journalist schrijf je elk jaar tig artikelen en zeker als je de vaste verslaggever van een betaald voetbalclub bent. Zoals artiesten specifieke herinneringen hebben aan bepaalde liedjes of acteurs aan films, zo hebben journalisten dat aan bepaalde verhalen die ze schrijven. Ook ik. Zoals dat ene verhaal over de band van een profvoetballer met zijn overleden vader.

Die voetballer is Sandor van der Heide. Of beter gezegd: wás Sandor van der Heide. Want de aanvoerder van Cambuur, de man die verdeeld over twee perioden tien jaar doorbracht in Leeuwarden, nam vrijdag afscheid van het betaalde voetbal.

Hij vertelde me in het bewuste interview – het was in de zomer van 2009 – hoeveel pijn het verlies van z’n vader deed.
Hoezeer zijn vader altijd had meegeleefd en z’n grootste fan was.
En hoe hij voor elke wedstrijd even naar het graf van ‘pa’ ging.

Sommige collega’s van me herinneren zich Van der Heides vader ik heb de man nooit ontmoet. Maar het verhaal van Van der Heide junior over senior bleef me altijd bij.

Vrijdagavond dacht ik er tijdens het afscheid van Van der Heide automatisch aan terug. ‘Die ouwe’ had vast geglommen van trots als hij het afscheid van zoonlief bij Cambuur in levende lijve had kunnen bijwonen. En wie weet, misschien had-ie zowaar een traantje weggepinkt.

Moeder Van der Heide deed dat na afloop in de catacomben in ieder geval wel. Het was ontroerend en ik durf te wedden dat de herinnering aan vader Van der Heide daar ook een rol in speelde.

Moeder zag even daarvoor haar zoon invallen, hoewel hij eigenlijk te geblesseerd was om te spelen. Hij mocht toch nog even tien minuutjes meedoen, zijn laatste schreden in een competitieduel in het Cambuurstadion maken. Daarna volgden de plichtplegingen, hij ging op de schouders en sprak het publiek toe.

,,Als speler hield je van me of had je een hekel aan me. Sorry dat ik geen 46 slidings per wedstrijd maakte. Maar om eerlijk te zijn: daar was ik ook helemaal niet goed in”, zei hij. Wijze woorden. Supporters droegen hem vaak op handen, soms werd-ie ook verguisd. Ook als journalist kon je veelal prima met hem werken, maar waren er ook momenten dat je baalde als een stekker als hij niet terugbelde. Maar uiteindelijk kwam het altijd goed.

Van der Heide stopt op het juiste moment: ouder, vaker geblesseerd en stevige concurrentie. Hoeveel hij nog had gespeeld volgend jaar, weet niemand. Beter nu stoppen dan een jaar te lang doorgaan, merkte hij zelf al terecht op.

Voor Cambuur was hij altijd een topspeler en blijft hij voor altijd een clubicoon. En dus kreeg hij een groots afscheid. De tranen bij moeke waren aandoenlijk, de knuffel van zoonlief als troost was mooi.

Een onderonsje volgde. Waar ze het over hadden? Geen idee. Waarschijnlijk ging het heus ook even over ‘pa’. Het zou mij in ieder geval niet verbazen.

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=ml-VaRsnQC8]

Wat je al niet tegenkomt bij research: FC Friesland?

Ooit was er een discussie onder de Friezen: zouden sc Heerenveen en SC Cambuur niet gewoon moeten fuseren? Anders zou het toch nooit wat worden met dat betaalde voetbal in de provincie? Welnu, we weten allemaal hoe het afliep.

Toevallig zoekend naar wat informatie over iets totaal anders, kwam ik onderstaand stuk tegen op internet. Het is een artikeltje dat in 1988 in de Leeuwarder Courant stond. In die tijd zette iemand op grappige wijze neer hoe het zou zijn gegaan met een fusie van Heerenveen en Cambuur. Dus bij deze, ter vermaak:

Afbeelding

1 2